Szczelina odbytu

Szczelina odbytu jest to podłużny ubytek anodermy („skóry” wyścielającej kanał odbytu) występujący pod postacią owrzodzenia, które jedynie przy zaciśniętym odbycie przybiera kształt szczelinowaty.

Najczęściej umiejscowiona jest na tylnym spoidle (od strony pleców).

Jest to powszechnie występująca choroba, która jest najczęstszą przyczyną krwawień z odbytnicy u dzieci oraz najczęstszą przyczyną bolesnych krwawień u dorosłych.

Do powstania szczeliny prowadzi pęknięcie śluzówki (anodermy) podczas wymuszania defekacji lub podczas przechodzenia stolca przy braku relaksacji zwieraczy.

Dlatego najbardziej narażeni na powstanie szczeliny są chorzy z zaburzeniami motoryki aparatu zwieraczowego (podwyższone napięcie zwieraczy) oraz z upośledzonym przepływem krwi okolicy anorektalnej (zmniejszone możliwości gojenia się małych ran).

Objawy

Objawy szczeliny odbytu są bardzo charakterystyczne i postawienie rozpoznania często jest możliwe już po rozmowie z pacjentem.

Jest to bardzo nasilony ból odbytu o charakterze kłującym towarzyszący defekacji. Następnie występuje kilkuminutowa przerwa w dolegliwościach a po niej kilkugodzinne dolegliwości bólowe, które mogą być na tyle intensywne, że chory w obawie przed bólem powstrzymuje się od defekacji.

Dodatkowo pojawić się może krwawienie z odbytu.

Szczelinie odbytu często towarzyszy choroba hemoroidalna, która która nasila występowanie dolegliwości.

 

Klasyfikacja

Szczelinę odbytu ze względu na czas występowania dzielimy na:

  • postać ostrą – objawy pojawiają się po raz pierwszy w wyniku pęknięcia śluzówki, jest to świeże owrzodzenie, któremu towarzyszy nadmierne napięcie zwieraczy
  • postać przewlekłą – jeżeli rana nie zagoi się samoistnie to po 3-4 dniach szczelina przechodzi w postać przewlekłą, w mniejszym stopniu przypomina ranę, natomiast dolegliwości bólowe się utrzymują, a dodatkowo może dojść do przerostu brodawek odbytu i brzeżnych fałdów anodermy (widoczny na zewnątrz „guzek wartowniczy”)
Szczelina odbytu

Leczenie farmakologiczne

Pierwszym etapem leczenia często jest leczenie zachowawcze – stosuje się leki które mają za zadanie:

  • zmniejszyć napięcie zwieraczy,
  • działać przeciwbólowo,
  • działać przeciwzapalnie.

Dodatkowo należy w odpowiedni sposób zmodyfikować dietę, dlatego zalecana jest konsultacja dyplomowanego dietetyka.

 

Leczenie zabiegowe

Jest to działanie które wdraża się w przypadku nieskuteczności leczenia farmakologicznego. Ze względu na możliwość wystąpienia groźnych powikłań należy korzystać z pomocy doświadczonego proktologa.

Zasadniczo wyróżnia się 3 rodzaje zabiegów:

  • precyzyjna dywulsja – polega na wprowadzeniu do odbytnicy balonu o średnicy 40mm i pompowanie go do odpowiedniego ciśnienia na 5 minut, metoda ta jest skuteczna, jednak leczenie jest długotrwałe. Istnieje wiele modyfikacji tego zabiegu, natomiast cel jest zawsze ten sam – wymuszenie rozluźnienia zwieraczy.
  • boczna sfinkterotomia zwieracza wewnętrznego odbytu – polega na nacięciu jednego z dwóch zwieraczy odbytu, co ma na celu rozluźnienie aparatu zwieraczowego i umożliwienie wygojenia się szczeliny. Zabieg ten powinien być przeprowadzony jedynie przez doświadczonego proktologa ze względu na ryzyko nietrzymania stolca w przypadku niepowodzenia.
  • wycięcie zespołu szczeliny odbytu – wycięcie całego kompleksu szczeliny odbytu z marginesem zdrowych tkanek.

O wyborze metody decyduje proktolog po dokładnym zbadaniu chorego i wykorzystaniu wszystkich dostępnych nieinwazyjnych metod.

Zapraszamy do naszej kliniki

Klinikamedyk Szczecin ul. Bogusława 30

Klinikamedyk Gryfino ul. Kościelna 35/6

Klinikamedyk

Klinika Medyk Szczecin
ul. Bogusława 30
tel.: +48 577 811 759
e-mail: rejestracja@klinikamedyk.pl

Klinika Medyk Gryfino
ul. Kościelna 45/6
tel.: +48 577 811 759
e-mail: rejestracja@klinikamedyk.pl